Als je naar zo'n gebouw kijkt dan vraag je je af wie daar gelukkig kan worden. Max Weber noemde ooit de nieuwe bureaucratieën stalen kooien. Inmiddels lijken sommige Kantoren daar verdacht veel op.

Hoewel organisaties een centrale plaats innemen in ons bestaan is er bar weinig ruimte voor een bezinning op zingeving en ethiek. In de maatschappij klinkt de roep om een normen en waardendiscussie luid. Waarom niet in Kantoren?

 

 

 

 

Veel problemen in organisaties zijn veel te complex om in één keer te 'fixen'. Toch is de spontane reactie van managers en adviseurs om wég te bewegen van een probleem. Daarin ligt de oorzaak van veel Kantoorellende: we verdiepen ons niet genoeg in de oorzaken ervan en proberen het ongenoegen snel ... té snel te bezweren...

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoewel iedereen met eigen ogen kan zien dat mensen ongelukkig worden in Kantoren, lijken we niet bij machte onze eigen scheppingen te hervormen. Erover klagen heeft geen enkele zin, daarmee houden we de situatie in stand.

Er wordt zoveel geklaagd en met vingers gewezen. Maar klagen is net een verslaving: het lost niets op en je hebt elke dag je 'portie' nodig. Als er ruimte komt in Kantoren om te ontdekken wat mensen werkelijk 'bezielt' dan verstomt misschien de klaagzang...

Er is grote behoefte aan creativiteit, innovatie en ruimte voor individuele ontplooiing, in bijna elke organisatie. Toch is de disciplinerende werking van de 'organisatie' nog altijd sterk en de druk om te conformeren groot.